Wonderschone stad

De voorbije twee dagen ben ik voor het eerst in mijn leven (denk ik?) in Blankenberge geweest. Met het werk zaten we twee dagen op seminarie in een hotel pal op de dijk, kamer én vergaderzalen met zicht op zee. Mooi weer was het niet, maar als je toch een ganse dag binnenzit om te vergaderen, maakt dat niet veel uit. Zolang je tijdens de pauzes even kan uitwaaien en tot aan het water lopen, zijn we al tevreden ;-)

De avondwandeling bracht ons langs de King Beach, het casino en de talrijke strandhokjes met ronkende namen als "Marina" en "Jean-Pierre". Dit moet de lelijkste Belgische kuststad zijn! Na de wandeling net op tijd terug om Jelle en Micheline "Mijn restaurant" te zien winnen én de uitgebreide samenvatting van Roland Garros te zien. Nadal zit mooi op koers, vamos!

Laatste lessen

Ongelooflijk hoe snel het plots gegaan is. Woensdag was het onze laatste les chocolade! Walter had bouchékes voorzien en al mooi op het bord getekend. Maar Marc had ons de week voordien gezegd dat we truffels zouden maken. Dus maakten we toch gewoon allebei :-) Ik denk dat het nog niet goed doordringt dat het de laatste les was, noch dat het volgende week examen is. We zijn daar om te leren en dat doen we ook, maar daarnaast is het iedere les ook ongelooflijk veel fun. Chocoladeschilfers maken voor rond de truffels bijvoorbeeld.

The Other Boleyn Girl

Gisteren last minute een filmpje meegepikt. Uit de longlist van "movies to see" werd bij democratische meederheid The Other Boleyn Girl weerhouden ;-) Geheel onvoorbereid in de ingewikkelde koninklijke geschiedenis van Engeland belanden, dat is niet niks. Goed ja Hendrik de achtste had vele vrouwen en één daarvan was Anna Boleyn die onthoofd werd. Maar verder dan dat ging mijn kennis niet.

In de film ging het voornamelijk over de relatie tussen de zusjes Boleyn en er zat wel potentieel in maar dat kwam er helaas niet uit. Nogal langdradige saaie film eigenlijk. Wel schone kostuums en een mooie prestatie van Natalie Portman en "girl with de pearl earring" Scarlett Johansson. Het was na de film heerlijk terrasen in hartje Gent.

Dilemma

Een sportberichtje en nee het gaat dit keer niet over tennis (hoewel Roland Garros gestart is!) maar over "de moeder der sporten" en mijn oude sport: atletiek. Met de Olympische Spelen in het vizier blijven de loop, spring- en werpnummers -althans voor mij- tot de verbeelding spreken.

Oscar Pistorius, alias "blade runner", wil deelnemen aan de Olympische Spelen. Deze Zuid-Afrikaan heeft beide onderbenen verloren en loopt nu met prothesen de 400m. De Internationale Atletiekfederatie gaf hem een startverbod wegens "mechanisch voordeel". Het Internationale Sporttribunaal achtte het echter niet bewezen dat Oscar "voordeel" haalt uit zijn prothesen. Hij mag dus toch starten in Peking als hij de limiet haalt. Hij loopt alvast de 4 x 400 m in de estafetteploeg.

Oscar is niet de enige mindervalide atleet in Peking (zwemster Natalie Du Toit zwemt met één been de 10 kilometer) maar wel de enige met hulpstukken. Niet alleen de atletiekbond stelt zich daar vragen bij. Ook concurrenten, valide én mindervalide atleten, hebben de voorbije maanden al voorzichtig geopperd dat de revolutionaire kunstbenen een vorm van "competitievervalsing" zijn. Dit vind ik een bijzonder moeilijke kwestie.

Huwelijksverjaardag

Mei is niet enkel een maand met veel "gewone" verjaardagen in de familie, maar ook met enkele huwelijksverjaardagen. Dikke proficiat voor Cédric en mijzelf ;-) Fran en Kristof, Ive en Steve en natuurlijk mijn mama en papa. Zij zijn vandaag toe aan hun 35e verjaardag en een heel mooi voorbeeld :-)

Cédric verraste me vandaag met de volledige dvd-box van Dawson's Creek (34 stuks!) Als mijn blogbijdragen de komende weken verminderen, weten jullie waarom ;-) Verder was er niet veel romantisch aan met zo een avondles bedrijfsbeheer.

The earth is in flame

Zaterdagochtend trok ik op veldonderzoek naar ISPC. Daarna volgden de klassieke boodschappen en schoonmaakwerken. Ik liep langs bij één van mijn trouwste lezers omdat deze tijdelijk zelf niet zo goed uit de voeten kan. Hij heeft nu alle tijd om rustig al mijn blogbijdragen te lezen en net dan staan mijn publicaties op een laag pitje, tja... In ieder geval een spoedig herstel gewenst!

Wat later op de avond zat de vlam in de pijp. Opnieuw speelde Christophe gastheer voor een avondje Eurosong. Minder volk dan verwacht maar ik denk dat de buren daar niet veel van gemerkt hebben ;-) Voor een spetterend verslag verwijs ik graag door.

Slagroompralines en slagroomtaart

Vrijdag ontvingen we de kostprijsberekening voor ons bouwproject en liepen we meteen langs de bank om regelingen te treffen voor de lening. Om dit alles te helpen doorslikken ;-) fietste ik daarna langs Peter die net van de tandarts kwam en tijdelijk niets mocht eten. Ik moest hem toch verlossen van de verleiding en snel die doos slagroompralines uit zijn frigo halen ;-)

Blijkbaar zijn er nog gegadigden van deze soort. De jarigen in mei blijven zich opstapelen, de pralines zijn allemaal uitgedeeld. Dus lieve zus, misschien toch nog eventjes wachten om te bevallen? Kwestie van een spreidingsplan te hebben want zondag hadden we een drukke familieagenda af te werken met nog meer slagroom(taart) en allerlei andere hapjes. De jarigen van vorige week: zus Fran, marraine (reeds de gezegende leeftijd van 89) en tante Daisy. Lang geleden dat de familie(s) allemaal nog eens bijeen waren.

(bijna) één jaar geleden

Maandag zijn Cédric en ik één jaar getrouwd. Jaja, dat jaar is voorbij gevlogen. Ik wilde mijn man verrassen en begon enkele weken geleden met de voorbereidingen, geheel in het geniep. Ik hoopte maar dat het cadeau op tijd zou komen. Vandaag werkte Cédric thuis terwijl ik naar Brussel trok en wat wordt er vandaag geleverd? Inderdaad, een pakje met daar natuurlijk de afzender op: foto-online.

Ik had hem uitdrukkelijk gevraagd om het pakje pas te openen als ik weer thuis was. Ik had al een paar keer laten vallen dat ik zo'n foto geprint op canvas wel mooi vond en dus dacht Cédric dat het zoiets was. Maar ik gaf hem geen fotodoek, wel een fotoboek van 30x30. Want we hebben héél veel mooie foto's van drie fotografen en een trouwblog maar dus nog geen "klassiek" fotoalbum. Een jaar na de feiten werd dat toch wel tijd dacht ik zo. En Cédric? Die was blij verrast, missie geslaagd!

Weer geen slagroompralines

Mijn studiegenootjes zijn op dit eigenste moment volop aan het proeven van chocolade en slagroom. Net vandaag voel ik me niet al te best en zag ik het niet zitten om naar de les te gaan. Het is met pijn in het hart.

Peter, je zal me moeten inlichten over the making of en dan zal ik thuis een oefensessie moeten houden ;-)

Oh julissi

Twee jaar geleden organiseerde ik zelf nog eurosong live op groot scherm en was ik helemaal mee. Voor de editie van dit jaar echter totaal niet. Gelukkig hebben we Christophe nog op wiens eurosongkennis en vooral enthousiasme we steeds kunnen rekenen. Hij nodige enkele vrienden uit om gezellig samen naar het kitscherige gebeuren te kijken.

Hij zorgde voor internationale hapjes, een tv-toestel en oh ja, had ik al iets gezegd over enthousiasme? :-) Of je nu op eurosong.be of belgovision.be surft, alle songs kunnen meezingen is een prestatie waar ik niet aan kan tippen. Buiten "onze" Ishtar, de Ierse kalkoen en de Russische zanger (vanwege memorabele deelname twee jaar geleden in wit marcelleke en dito piano) was alles voor mij compleet nieuw. Maar voor het meeste wat op eurosong vertoond wordt, geldt dat één keer zien meer dan voldoende is ;-)

Nadat tennisster Novak Djokovic het stemmen in gang gezet had, kregen we de toelating van Christophe om even te zappen naar "Mijn restaurant". We waren net op tijd om David en Lins uit te zwaaien. Even later was het ook bye bye Ishtar. Niet vergeten: donderdag is het de beurt aan Zweden én Ijsland en zaterdag dan de grote finale.

Héél Gent achter de Buffalo's

Zelfs mijn ventje is vandaag naar de voetbal :-) Het is te zeggen, naar het Sint-Pietersplein voor de live uitzending op groot scherm van de bekerfinale tussen AA Gent en Anderlecht. Of het daar een groot feest zal zijn, weet ik niet, nu ze met 2-3 verloren hebben.

Zelf supporterde ik ook volop voor blauw-wit, Rafa's kleuren tegenwoordig ;-) Noodgedwongen zat ik aan mijn computerscherm gekluisterd voor de spannende finale tussen Federer en Nadal op het tennistoernooi van Hamburg. Helaas niet in beeld, enkel de live-beschrijving op de site van Eurosport. Ze spreken daar van: real rabbit-out-of-the-hat stuff, a superb backhand winner, a brilliant point with phenomenal angles enz. Met 7-5, 6-7 en 6-3 is de beker binnen voor Nadal. Vamos!

Stapklaar

Vrijdagavond werd onze straat officieel ingewandeld na één jaar wegenwerken. De optocht, aangevoerd door steltlopers die bijna geëlektrocuteerd werden door kabels van de trolleybus, vertrok aan het Antwerpenplein en liep helemaal tot aan het winkelcentrum (!) De stad Gent, de provincie en de lokale handelaars boden de buurtbewoners een receptie aan.

Veel meer stapwerk volgde gisteren in Brussel. Het zag er eerst niet zo goed uit voor de Belgian Lesbian and Gay Pride maar wonder boven wonder bleef het droog. Hoewel het zonnetje niet scheen werd het traditiegetrouw een kleurrijke optocht. Met een thema als Celebrate Diversity kan je maar één ding doen: feesten!

17 mei is tevens de Internationale dag tegen homofobie. De Holebifederatie organiseerde een ludieke actie op de pride en trok de rode kaart voor homofobie in de sport, voetbal op kop. Mét enthousiaste supporters aan de zijlijn.

Een passie voor...

Iedereen heeft wel een passie, althans dat wens ik iedereen toe. Soms vind je die passie in je job, al heb ik de indruk dat dat toch maar bij de happy few het geval is als ik zo rondkijk in mijn vriendenkring. Sommigen dromen van een exclusieve wagen. Anderen volgen alle modegrillen op de voet. Sommige oogskes beginnen te blinken bij het zien van diamanten. Sommigen kicken op de ultieme sportprestatie. Anderen genieten volop van een goed glas wijn en nog anderen geraken in de zevende hemel van een stukje chocolade ;-)

Soms kan je enkele passies combineren. Dit gebeurt bijvoorbeeld jaarlijks in het kasteel van Empain. In het promofilmpje op de site komen docent Marc en medestudent Timothy in beeld. En nu we toch bezig zijn met reclame voeren: op vrijdag 23 mei kan je in Het Chocoladehuis deelnemen aan de activiteit "Wijn & Chocolade". Een passievol weekend gewenst!

De beste les is geen les

Wekenlang hadden we uitgekeken naar de les slagroompralines. Gisteren was het dan eindelijk zo ver. Peter en ik komen toe aan het atelier en zien daar geen enkele wagen staan, verdacht. De deur op slot en geen licht, nog verdachter. Mondjesmaat komen onze medestudenten toe. Waar is Marc? Een telefoontje brengt opheldering: de machines stonden niet aan, gevolg: drie grote klompen chocolade. Tegen dat die gesmolten zijn, is de les voorbij.

Tja, wat nu? Ene gaan drinken in Het Chocoladehuis natuurlijk! Marc en zoon Tom zijn de ideale gastheren: aardbeien gedoopt in witte chocolade, truffels, zeevruchten en (extra large) coupes sangria van het huis. Marc leidt ons rond in zijn atelier, geeft uitleg bij enkele machines en neemt ons mee op wereldreis. Hij laat ons proeven van een uitgebreid gamma origine-chocolades: Togo, Venezuela, Ghana, Papoea Nieuw-Guinea, ... en van vers bereide kruidenvullingen: oregano, basilicum, thijm, gember, lavendel, munt, ... allemaal zeer aparte smaaksensaties. Als toetje krijgen we 100% pure pate cacao voorgeschoteld. Dat is echt niet te eten... dus terug naar de sangria ;-)

Deze "geen les" werd dus eigenlijk een bedrijfsbezoek eerste klas. Enige directe slachtoffer was Jan: ik zou een doosje vers gemaakte pralines meenemen naar zijn verjaardagsfeestje. Die heeft hij dus nog te goed, net zoals wij de les slagroompralines nog te goed hebben.

Volgende verjaardag

In mei zijn er nog al wat verjaardagen te vieren in de familie. Zondag was het de beurt aan Philip. Eerst lieten we de bouwplannen zien aan ma en pa Aerts en van daaruit trokken we naar Bornem voor een etentje. Culinair kan het weekend alvast niet meer stuk. Ook in Kafee mangee hebben we zeer lekker gegeten en straks staat nog een bbq op het programma. Ai ai die kilootjes en dat zo vlak voor het bikini-seizoen...

Als je nog eens een excuus nodig hebt om je veel te late aankomst (drie kwartier!) te rechtvaardigen: een bedevaart. Zo'n vijftig personen en een tractor veroorzaakten een gigantische file. Tja, het is natuurlijk Pinksterweekend...

Soetkin

Zaterdag trok ik op studiebezoek naar chocolaterie Soetkin in Kontich. Ik mocht een kijkje komen nemen in haar atelier. Uiteraard ben ik niet vertrokken zonder een doos pralines mét de befaamde Kontichse kontjes.

Daarna legden we onze bouwplannen voor aan de kritische blikken van (schoon)broers en (schoon)zussen. Kristof's verjaardag vierden we met een gourmet en als peter en meter namen we mee onze verantwoordelijkheid op om te helpen bij de inrichting van de kinderkamer. Voor zus Fran is het stilaan aftellen: nog één weekje werken want met die bolle buik wordt dat toch wat moeilijk.

Venerdi in bocca lupo

Vrijdag na de werkweek eindelijk nog eens met Marleen op een terrasje aan de Graslei beland. Kwestie van de schade in te halen, vlogen we meteen in de - huisgemaakte met vers fruit -sangria. Vervolgens was het plan dineren in Pablo's. Na een half uur langs het water te zitten zonder enig spoor van een ober, gaven we het op en liepen verder het patershol in. Daar trok het kleine restaurantje In bocca lupo onze aandacht wegens het bordje "tuinterras", de pasta's op de menukaart en omdat we daar beiden nog nooit geweest waren. Zonder twijfel de culinaire ontdekking van het jaar!

Het tuinterras is super gezellig met overal bloembakken, verse kruiden en olijfboompjes. De aroma's uit de keuken doen ons het water in de mond krijgen. Een zeer vriendelijke dame excuseert zich voor de kleine dondervliegjes op het terras maar komt meteen met een oplossing om de vliegjes niet in het glas witte huiswijn te doen belanden. Een portie olijven en van die typische zoute koekjes geven ons meteen het gevoel geflash-forward te worden naar een rustig Italiaans dorpje enkele duizenden kilometers verderop.

De schotels, de spaghetti met scampi's en groene asperges en de spaghetti neri met pijlinktvis, zijn royaal en overheerlijk. Het bijhorende brood eveneens. Tot zover mijn recensie à la "Mijn restaurant". Absoluut een aanrader en volgende keer wil ik zeker iets meepikken van de voorgerechtjes of de desserts want alles wat er daar rondom ons op tafel verscheen zag er heel lekker uit, alsook de ober die het rondbracht ;-)

Nog wat later op de avond trakteerde Ian ons op champagne en strekten we de beentjes op de dansvloer.

Er zijn zo van die dagen

Gisteren was het niet echt mijn dagje. Om 7 uur stond ik al in Gent Dampoort. Helaas had in Gent Sint-Pieters de trein naar Brussel 20 minuten vertraging. Tot zover mijn poging om vroeg op den bureau te zijn.

Bij het naar huis gaan bleek de trein naar de Dampoort "wegens technische problemen" uit 3 in plaats van 9 rijtuigen te bestaan. Gevolg, als gebakken sardientjes naar huis. Normaal ben ik niet zo'n klager wat betreft het naar het werk sporen maar er zijn zo van die dagen...

Dan kreeg ik de uitslag van Rafa onder ogen. Hij verloor in Rome met 7-5 en 6-1 van zijn landgenoot Ferrero in amper de tweede ronde. Het is pas zijn tweede verlies op 105 gravel-matchen en Rafa blijft natuurlijk King of Clay ;-) maar er zijn zo van die dagen...

Tot slot was het onderwerp van de les: fondantpralines en laat dat nu net bij uitstek mijn minst favoriete pralines zijn. Er zijn zo van die dagen...

Fotootjes van de nougat-les van vorige week:

en de fondant-kersenlikeurvulling van deze week:

Lindestuk en Bijlken

Gisterenavond kwam Guido opnieuw langs met de plannen voor ons huis versie 02. Dat ziet er allemaal zeer goed uit! We zullen er nu een paar nachtjes over slapen en de mening vragen van enkele pas-gebouwden.

Onlangs keurde de gemeenteraad de straatnamen goed van de nieuwe verkaveling. Wij zullen wonen in Lindestuk (vermoedelijk nr 12) te Wondelgem. Het fietsweggetje dat aan ons huis passeert wordt Bijlken gedoopt. Heeft iemand eigenlijk een idee hoe zo'n proces van naamgeving van straten verloopt? Gaat er historisch onderzoek aan vooraf? Bestaat er een lijst met potentiële namen? Kan je zelf voorstellen formuleren?

Vier op een rij

Snel even vermelden dat Rafa voor het vierde jaar op rij de titel te pakken heeft in Barcelona, 6-1, 4-6, 6-1, Vamos!

Chocolade glacé

Zaterdag met Davy afgesproken in de chocoladebar. Met zo'n mooi weer zou het zonde zijn om binnen te zitten dus haalden we een chocolade glacé af (lekker!) en wandelden naar het citadelpark om gezellig bij te kletsen. Volgende afspraak samen met Dieter in hun nieuwe huis te Lokeren, beloofd!

Vandaag de berg strijk aangepakt en verder last van post-parijs-blues... Hoog tijd om in mijn boek over die parijse chocolatrie te beginnen lezen ;-)

Engeltjes

Vrijdag hingen we al om iets na de zevenen aan de bel bij Christophe. Tijd voor ons tripje Parijs! Vlot verkeer waardoor we omstreeks 10u de metro indoken richting Paris centre. Via een ommetje langs het pitoreske Ile Sint-Louis, belandden we op ons eerste terrasje. Van daaruit ging het rechtstreeks naar het Louvre voor het hoofddoel van de dag: de expo van Jan Fabre in Salle des Peintures des écoles du Nord.

Behoorlijk onder de indruk, meermaals met verstomming geslagen. De Vlaamse en Hollandse meesters dat is één ding, Jan Fabre is een ander, de combinatie: heaven of delight ;-)

Mijn persoonlijke top drie:

1) het Portret van Maria De Medici van Pourbus gecombineerd met de Bol van de mestkever, gewoonweg subliem.



2) Schijtende duiven en vliegende ratten uit muranoglas gekleurd met blauwe bic -inkt

3) Geldcollages geïnspireerd op onder meer Jeroen Bosch (helaas heb ik daar geen foto van).

De video's van zijn performances The Problem en Lancelot, zijn spijkerbeeld met beenham, bic- bloed- en spermatekeningen, de worm in de Rubenszaal, het engelenhaar en het harnas, scarabeeën in strategische posities,... kortom: gewoon zelf gaan kijken!

Als je bij het naar buiten kijken de mensen begint te zien als scarabeeën, is het hoog tijd om -voor het syndroom van Stendhal toeslaat- het museum te verlaten en te bekomen.

Bekomen onder een stralend zonnetje langs het water van Canal Sint-Martin. Met dank aan twee engeltjes voor de fijne dag.

Mega-plannen

Ik zette het lange weekend in met een avondles nougat-pralines, een kleverig goedje maar wel heel lekker. Donderdag kwam Guido langs met de eerste plannen voor de nieuwe woonst. We zitten zeker en vast op het goede spoor. De plannen worden nu verder uitgewerkt en in 3D-model gezet.

Naast de plannen had Guido nog iets meegebracht: een handtekening van niemand minder dan Mega Mindy, speciaal voor mij!

Verborgen boodschap

Super Mario Galaxy is een razend populair spel voor de Nintendo Wii. Niet dat ik zoveel van games ken, maar het klassieke platformspel uit 1985 (!) Super Mario Bros heb ik vroeger zelf wel eens gespeeld. De beroemdste loodgieter ter wereld verkent nu ook de ruimte in 3D.

De designers bouwden een "extraatje" in het Galaxy spel. Als je de afbeelding bekijkt en je leest de titel opnieuw maar dan enkel de letters met een sterretje onder, dan krijg je "U R MR GAY". Dat veroorzaakte een geruchtenmolen en discussies waar tevens de zogenaamde gay-boodschappen in Disneyfilms aan bod komen.

Waarom wordt er toch altijd zo'n "spel" van gemaakt? Waar komt die hemelse schrik vandaan om "geïndoctrineerd" te worden door homo's? Vanwaar de angst dat alle jonge knaapjes achter een spelconsole of tv-toestel homo's zullen worden? Super Mario Galaxy, alleen voor mii-tjes!

Alien abducty

Ik heb waarschijnlijk te veel X-files gezien maar op deze foto, die Tudor van me nam in het park, lijkt het wel alsof ik zonet terug op aarde gedropped ben na een alien abduction. Mulder, red mij! :-)

Fiit

Dinsdag bezocht ik een Kimmie met voedselvergiftiging. De arme schat had een fout bakje frambozen gegeten. Zelf voelde hij zich dus niet al te fit. Hij wilde meteen eens testen hoe fit ik er deze dagen bijloop. Jawel, het gloednieuwe Wii-fit stond daar te blinken. Geweldig leuk om mijn Mii terug te zien :-) Iets minder leuk toen het vriendelijke wii-bord uitrekende dat ik, wat fitheid betreft, eigenlijk de leeftijd van 46 jaar heb... Tijd voor wat work-out dus.

Ik heb gejogd, geskied (zowel slalommen als schansspringen), buikspieren getraind, gehoola hoopt en mijn favoriete onderdeel: steppen. Het is hilarisch om voor je televisietoestel al deze oefeningen te doen (toch maar die gordijnen dicht ;-) en verbazingwekkend hoe goed het werkt.