La douce France

Het is weeral zondagavond ... tijd voor een verslagje van het weekend. Wie was er vrijdag eigenlijk niet op het Ledebergplein voor de openluchtvertoning van Aanrijding in Moscou? Wat een geweldige sfeer! Tegen half negen fietsten we richting kerktoren en aangezien het niet zo praktisch is om stoelen mee te nemen op je fiets, deden we het met twee kussentjes. Na een drankje in de vip-tent (bestuurder zijn van Circa heeft zo zijn voordelen) zochten we onszelf een plekje. Het werd al snel duidelijk dat we niet meer bij Ian of Sieg zouden geraken. Uiteindelijk belandden we helemaal vooraan en hoewel niet erg comfortabel allemaal, was het heel gezellig om deze wijze film "ter plaatse" te bekijken.

Wat doe je op de eerste en tevens (voor)laatste Belgische zomerse augustusdag? Naar het buitenland trekken! Een dagje Lille kan er altijd af.

Vandaag een lekker rustig dagje thuis (in het Azaleapark) al zijn we daarnet Ian gaan helpen bij het bussen van de folder voor de nieuwe groepslessen van K-fit.

Doop Wout

Vorige zondag werd Wout gedoopt. Als peter en meter beloofden we plechtig om goed voor hem te zorgen. Woutje is heel braaf geweest, hij heeft maar eventjes moeten huilen. Wout moet natuurlijk nog vaak "gedoopt" worden. Er zijn nog ontelbare dingen die hij voor het eerst moet leren kennen en zal ontdekken.

Vandaag werd het zijn eerste bezoekje aan onze hoofdstad. En deze meter offerde maar al te graag haar middagpauze op om daar mee van te genieten. Natuurlijk hielden we even halt bij Paul. (sorry Sofie, volgende week is het aan jou!)

Olympics gesloten, US Open

Deze week stond golden boy en numero uno Rafael Nadal alweer op de baan voor de eerste ronde van de US Open. Niet meteen mijn favoriete tornooi maar uiteraard worden de prestaties van Rafa wél op de voet gevolgd, vamos!

Van al dat sport op tv, voel je je haast verplicht om zelf aan sport te doen. En dan bedoel ik meer dan op de Wii-fit spelen ;-) Traditioneel belanden er rond deze periode folders in de bus voor avondcursussen, danslessen én sportactiviteiten.

Graag maak ik hier even reclame voor onze kinesist die vanaf september tevens groepslessen step, pilates en BBB organiseert in zijn praktijk. Helaas voor mij vallen de lessen op woensdagavond wat toevallig mijn chocoladelesavond is. Ik zie het al, ook dit jaar staat K-fit duidelijk niet voor Kim-fit...

G'embaleerde buumen

Vrijdag wilde ik maar al te graag naar La Guardia Flamenca in het Azaleapark maar voor het tweede jaar op rij kregen ze te kampen met slecht weer. In plaats daarvan bezochten we De Liberteyt in Wondelgem. Daar openden bewoners van het rusthuis, buurtbewoners en kinderen van de speelpleinwerking het parkje "Den Dries". Geïnspireerd door Christo, pakten ze samen 100 boomstammen in met wit lint. Een wat ze noemen geslaagd intergenerationeel project.

Zaterdag heel wat familiebezoekjes afgelegd. Bij mama Tine zagen we Tia goud winnen. In het Antwerpse rusthuis bezochten we moemoe. 's Avonds belandden we samen met Guy op Stijn en Tudor's loft. Stijn is een echte keukenprins en de vier mannen in mijn gezelschap allemaal schatjes :-)!

Chez Paul

De Franse bakkerijketen Paul is al een tijdje één van onze favorieten. Het is een vast adresje tijdens onze tripjes naar Parijs, Lille of elders in Frankrijk. Enkele maanden geleden opende ook in Brussel een filiaal en deze week kwam het bericht dat de tweede Belgische vestiging geopend is én er een derde in de maak is. Helaas, de verbouwingswerken aan de vroegere Bloch in Gent, zijn niet bestemd voor Paul... Alle drie de bakkerijen bevinden zich in Brussel en allemaal (te) ver van Brussel-noord.

Normaal gezien had ik deze middag een lunchafspraak chez Paul met Sofie maar ik voelde mij niet al te best vandaag en bleef voor de zekerheid maar een dagje thuis. Cédric ging daarentegen wél lunchen bij Paul én bracht een dessertje mee voor 's avonds, de schat! heerlijke chocolade macarons, als je daar niet beter van wordt :-)

Wasmachien

Komkommertijd op mijn blog. Ik zit blijkbaar zonder inspiratie. Uiteraard zijn er nog steeds de Spelen. Een fenomenaal wereldrecord op de 200m sprint van 12 jaar oud werd al even fenomenaal verbroken door Usain Bolt met één honderdste seconde.

Gelukkig is er nog Tien om te zien. Vandaag werd de eveneens 12 jaar oude Eurosong"hit" van Lisa del Bo Liefde is een kaartspel in "het wasmachien" gestoken. En net als je denkt dat het niet erger kan: door Koen Buysse dan nog wel!

Numero uno

Vandaag mag Nadal zich officieel nr 1 van de wereld noemen. Mooi hé :-) Uiteraard heb ik gisteren genoten van de finalematch tijdens de Spelen. Op één zonden ze de wedstrijd maar gedeeltelijk uit. Tijdens de eerste onderbreking zapte ik naar Nederland, Frankrijk, Duitsland, BBC en Eurosport maar nergens gaven ze de match integraal. Tot mijn ventje op het idee kwam om eens naar TVE te zappen en jawel, de Spaanse zender wilde maar al te graag hun nationale held goud zien winnen. De kers op de taart voor Rafa na een uitstekend toernooi.

Taart was er in overvloed op Davy's verjaardagsfeestje. Voor hoeveel personen hij precies een dessertenbuffet had voorzien is niet duidelijk, maar hij kon er een heel korps mee te eten geven. Op algemene aanvraag, showde hij zijn gloednieuwe politie-uniform, cool!

Overgrootmoederdag

Op vrijdag hielp ik Sofie verhuizen. Ondanks het feit dat ik het voel aan mijn armspieren (ik ben ook niks meer gewoon...) was het best plezant. Meubels werden vakkundig uit elkaar gehaald en talloze dozen gestapeld. (Ik hou van mensen met een uitgebreide boekencollectie tot op het ogenblik dat je die moet verhuizen ;-) Hoewel Sofie het woord "chaotisch" gebruikte, verliep de ganse verhuis zeer vlot.

Gisteren vierden we mijn mama's eerste moederdag als grootmoeder met een kaasschotel en taart. Ondanks het feit dat mijn mama niet zo'n sportfan is, drongen de Olympische spelen zich soms van de achtergrond op naar de voorgrond. Het ging zelfs tot tweemaal toe over het ondergoed (!) van Rafael Nadal en nee, dat was niet op mijn aangeven!!!

Bovendien stond de 100m sprint-finale op het programma. Usain Bolt uit en klokt af op een tot de verbeelding sprekende 9.69. Buitenaards! Hij is 22 en pas overgestapt naar de 100m. Verscherpt hij binnenkort het "record voor de eeuwigheid" van Michael Johnson op de 200m? Woutje heeft ook zo'n lange benen, wat voor topsporter zou hij worden?

I want to believe

Vanavond alvast één film geschrapt van mijn longlist. Het is -wellicht niet geheel onverwacht- The X-Files movie 2 geworden. Ondanks de behoorlijk slechte kritieken, kon ik niet geloven dat Chris Carter en de crew me zouden teleurstellen. En uiteraard wilde ik Mulder nog een keer aan het werk zien :-)

Het was wel even schrikken, zo een David Duchovny met baard, spooky ;-)

Gelukkig was hij al snel weer de oude, compleet met "I want to believe" poster, slechte grapjes en al. Er zitten heel wat leuke knipogen naar de serie in. In tegenstelling tot wat enkele recensies beweren, werkt de chemie tussen Mulder en Scully nog steeds.

Het is een vrij trage, rustige film met prachtige sneeuwlandschappen. Spannend en ontroerend. Kortom, als echte fan ben ik zeer tevreden :-)

Bagage kwijt

Mijn verlof is achter de rug maar duizenden anderen proberen nog om van een zorgeloze zonnige vakantie te genieten door het vliegtuig te nemen, liefst mét bagage. Bij dat laatste loopt het behoorlijk mis "dankzij" een staking van de ongeveer 600 bagageafhandelaars van Flightcare en Avia op de luchthaven van Zaventem. Wat een chaos!

Tienduizenden koffers op een hoop of gewoon nog op het vliegtuig. Op je vakantiebestemming toekomen zonder bagage is niet leuk maar naar huis moeten zonder evenmin. De kans bestaat bovendien dat er gewoon iemand anders met jouw koffer gaat lopen want er is niemand meer om het te controleren. Ook Rafa zat zonder bagage in Peking. Maar die maakte er zich niet druk om: "het is hier warm genoeg, ik slaap wel zonder pyama" hmm... interessant ;-) Hij won met gemak zijn match tegen Hewitt met 6-1 en 6-2.

Chocolate salty balls

Isaac Hayes is overleden. Niet dat ik nu zo super fan van hem ben. Onlangs verbaasden enkele vrienden er zich over dat ik zijn "megahit" Chocolate Salty Balls niet kende. Het is dus niet zo dat ik alles wat met chocolade te maken heeft per definitie ken of zelfs smaakvol vind ;-)

Ik heb South Park eigenlijk nooit gezien en het personage Chef was mij dan ook onbekend. Maar het zorgde wel voor een hilarisch moment toen deze twee vrienden (ik zal geen namen noemen) in de wagen luidkeels meezongen "suck on my chocolate salty balls, put'em in your mouth and suck 'em" ... zucht!

Persoonlijk herinner ik mij liever Isaac Soul man Hayes dan Isaac Chef Hayes.

Movie time

Mijn verlanglijstje voor de cinema is dezer dagen weer behoorlijk lang. De film die er al het langst opstaat: Aanrijding in Moscou. Die houd ik voor de gratis vertoning op het Ledebergplein.

Andere films die er al een tijdje op staan: Bienvenue chez les Ch'tis en Il y a longtemps que je t' aime.

En dan de nieuwe bioscoophits. Ik ben al helemaal weg van Wall-E nog voor ik hem gezien heb en uiteraard wil ik niet onder The X-files movie II uit. I want to believe dat ie de moeite waard is. Hoewel ik oorspronkelijk niet gewonnen was voor Dark Knight, raadt iedereen die hem al gezien heeft mij absoluut aan om te gaan.

Ideaal cinema-weer is het in ieder geval al. Nu nog de tijd vinden (ik moet uiteraard ook nog supporteren voor Nadal op de Olympische Spelen!) én een keuze maken natuurlijk. Wie helpt mij hiermee?

Er is er één jarig

Beste lezertjes, vandaag is mijn blog jarig! Het afgelopen jaar entertainde - verraste -verveelde - ontroerde - irriteerde - verbaasde - verlekkerde* (*schrappen wat niet past) ik jullie met mijn dagelijkse beslommeringen en bezigheden.

Net in deze feestweek, kent collega-blogger de Gentse zwijger mij een blog-award toe. Blijkbaar wordt mijn "huis-, tuin- en keukenblog" wel geapprecieerd, waarvoor dank! Bovendien gebeurt het regelmatig dat ik mensen tegenkom die me zeggen "ik las op je blog dat..." Dat werkt motiverend en speciaal voor jullie houd ik het nog even vol :-)

Eigenlijk is de blog-award een soort "stokje". Maar het doorgeven van de award aan 7 (zeven!) andere blogs, vind ik er een beetje over. Buiten het volgen van een aantal vriendenblogs, ben ik trouwens niet echt thuis in het blogwereldje. De enige "outsider" die ik regelmatig bezoek is Paris Daily Photo. Nochtans kan je gemakkelijk, bovenaan deze pagina, klikken op "volgende blog". Als je dat een aantal keer herhaalt, kom je wel eens voor aangename verrassingen te staan. Maar blijf vooral deze blog hier lezen :-)

Exacte kunstwetenschap

Het is weer eens "rel" tussen de zogenaamde exacte wetenschappers en de kunstwetenschappers. Dit keer is het econoom David Galenson die vindt dat hij de statistiek moet introduceren in de kunstgeschiedenis. Hij bepaalde aan de hand van het aantal keer dat een kunstwerk wordt afgebeeld in kunsthistorische naslagwerken, dat Picasso's Les demoiselles d'Avignon het meest invloedrijke werk is van de 20e eeuw. Tot daar aan toe, maar op 2 en 3 Vladimir Tatlin en Robert Smithson plaatsen???

Het is al langer geweten dat in de "exacte wetenschap" de waarde van een auteur wordt afgemeten aan het aantal keer dat het werk geciteerd wordt. Dit zo maar doortrekken naar de kunst is volstrekt onzinnig. De populariteit van een kunstwerk, zelfs als het ontelbare keren wordt afgebeeld, betekent daarom nog niet dat het een waardevol werk is in de zin van "meest invloedrijk" of "beste idee ooit". Maar goed, ik ben dan ook een kunstwetenschapper die nooit het vak "statistiek" gehad heeft.

Mooie liedjes...

Gisteren bracht ik mijn tijd voornamelijk in de keuken door in het gezelschap van chocolade. Voor het eerst maakte ik zelf zeevruchten, ingekleurd en al. We zijn maar een klein beetje trots ;-)

Tussendoor vond ik tijd om spaghetti te maken. Bij een heerlijk glaasje Italiaanse wijn lieten we ons de pasta smaken en sloten we de vakantie af. Die twee weekjes zijn voorbij gevlogen. Vandaag opnieuw aan het werk, zucht!

Have a happy period? NOT!

Reclamejongens, een ras apart. Soms heb ik een mateloze bewondering voor hun creativiteit en spitsvondigheid. Echte artiesten zitten daar tussen. Af en toe kom ik ze wel eens in real live tegen, al dan niet job-gerelateerd. Maar soms slaan ze de bal volledig mis. Enkele dagen geleden zag ik voor het eerst de reclamespot Have a happy period, Always.

Blijkbaar is deze campagne overgewaaid uit de VS waar ze een jaar geleden al liep en is ze nu "wegens succes" ??? naar het vasteland gehaald. Vliegende maandverbanden die lieflijke bloempjes en badkuipen vormen, begeleid door een vrouwenstem die het beschouwt als "een teken van de natuur dat alles goed loopt" en belooft dat Always het draaglijker zal maken.

Nochtans heeft dit al geleid tot open brieven naar de brand manager van Proctor and Gamble en voor behoorlijk wat irritaties, lees er de "wijvenblogs" maar eens op na. Ongetwijfeld werd deze campagne bedacht door mannen. En helaas... juist omwille van de belachelijke inhoud, de irritaties die het teweeg brengt en blogbijdrages zoals deze, weet iedereen dat deze reclame over Always gaat. En is nu net dat niet één van de doelstellingen van advertising? Grr...

Eénvoudig

Met plezier Erik, schrijf ik voor jou een blogje over Rafa ;-) Gewoon het éénvoudige nieuwtje dat mijn nummer 1 van het mannentennis nu ook de nummer 1 is op de wereldranglijst, maandag of binnen enkele dagen - who cares? - zorgt bij mij voor een brede glimlach :-)