Tuupe tegoare

De correcte uitspraak van deze titel laat ik aan mijn dochter over. Ook dit jaar ruilen we de Gentse nieuwjaarsreceptie op Sint-Baafs voor de nieuwjaarsbrunch van mijn Antwerpse familie. Tuupe tegoare alweer veel te lekker gegeten. We doen dit in een feestzaal naast de fitness. Kwestie van niet te vergeten dat die extra calorieën er ook weer af moeten. Intussen zitten mijn (schoon)broers en (schoon)zussen allemaal in verschillende fases van het start to run programma, sommigen helaas met blessures. Benieuwd wanneer we tuupe tegoare een Aerts-marathon kunnen lopen, eentje van Gent naar Antwerpen?

Vooruit met de beentjes

Voor ik met het keep running programma start, lijkt het me verstandig om eerst weer de basisconditie op peil te stellen. Want nope, ook deze week geraak ik niet aan drie loopsessies. Maar moest een danssessie mogen meetellen, dan geraak ik vlotjes aan drie. Het was een fijn personeelsfeestje daar in de Vooruit.

Deze ochtend, of nee wacht, dat was al na de middag ;-) trok ik naar de Watersportbaan. We worden echt verwend, alweer een stralende zon aan de hemel en dat water maar blinken. Mijn hoofdje was meteen weer fris en de beentjes? Die gaan er ook weer op vooruit.

Kerstdagen, check!

Op kerstavond maakte ik voor mezelf een heel eenvoudig diner maar man, dat heeft gesmaakt! Daarna liet ik me verleiden door Jude Law in de melige kerstfilm 'The Holiday'. Een avondje me-time, een goede beslissing. 

Op kerstdag kwam ik zo waar in de sfeer met Chris Rea's 'driving home for Christmas'. Bedolven worden onder de knuffels van Louanne was dan ook mijn mooiste kerstgeschenk. 

Slapen als een blok zzz

Mijn blogje was eventjes in winterslaap. Deels omwille van drukte op het werk. Ik heb dan niet altijd zin om 's avonds weer achter het scherm te kruipen en te typen. Mijn zetelke met dekentje en Roosje lonken dan te veel.

Na een behoorlijk drukke werkweek(end), was er eigenlijk maar één advies mogelijk voor 'de grote dag': op tijd in bed kruipen. Dat was buiten een niet te missen verjaardags/ housewarming/ eindejaarsfeestje gerekend. Toch stond ik zondagochtend 15 december om 11 uur in de Topsporthal, klaar voor 'mijn' 5 km. Met aan mijn linkerzijde een sportieve dame en aan mijn rechterzijde een sportieve heer liep ik 'gezellig' langs de R4. Beetje teleurstellend parcours maar de aankomst in de topsporthal blijft euh...top!

Ik voel langs alle kanten dat ik een nieuwe uitdaging nodig heb. Ik durf dan ook te spreken van alweer een goed voornemen: op naar de 10 km!

Een blauwtje lopen

Vorig jaar moet zo ongeveer de meest crappy birthday ever geweest zijn. Dat wilde ik dit jaar absoluut vermijden. Met '33, the party' was ik enkele weken zoet: conceptje bedenken, guestlist opstellen, uitnodigingske (laten) maken en vooral: een playlist samenstellen. Uuuuuuuuuuuuren plezier heb ik daar aan beleefd en het resultaat mocht er wezen, al zeg ik het zelf :-) Een keertje alles los shaken in het gezelschap van fijne mensen die mij het afgelopen jaar al veel gesteund hebben. Wie er bij was weet: ik heb ervan genoten.

Maar ja, we zijn dus 33 en dat betekent dat ik vandaag (en wellicht ook morgen) nog een beetje afzie. Tot overmaat van ramp was vandaag een loopdag. Ik begon eraan met een zwaar hoofd en met de instelling 'een halve training is ook al goed'. Ik heb denk ik nog nooit zo traag gelopen maar ik heb wel mijn volledige les afgerond *trots*.  En toch ook een beetje 'blue' vandaag, van al de emoties, dabadee.

33

Deze ochtend vroeg (héél vroeg). Ik lees mijn eerste verjaardagswensen. Louanne is het eventjes vergeten maar dan 'oh mama, gelukkige verjaardag!' Ik krijg een dikke zoen. Ze heeft pedagogische studiedag. Ik breng haar een half dagje naar haar vroegere onthaalmama. Het is een blij weerzien. 

Ik heb (uiteraard) chocola mee voor de collega's. Wat heb ik toch lieve collega's! Mijn deur versierd, cadeautjes, zoenen, mailtjes, telefoontjes. Dat halve dagje is snel om. Louanne afhalen, naar de turnclub brengen. Een verjaardagstourtje lopen. Een verjaardagstaartje smullen. Louanne neemt foto's en verrast me met een mooie (héél mooie) tekening. Het zonnetje komt erdoor. Trampoline springen. Spaghetti eten. Een rolschaatsend buurmeisje aan de deur 'gelukkige verjaardag'. Twee vriendinnetjes die nog even samen spelen. Verhaaltje voor het slapen gaan. Nog meer verjaardagswensen. Wat een fijne dag. Oprecht: merci!

Mistig

In het vervolg denk ik twee keer na voor ik iets op mijn blog post. Na mijn strandloopje van zondagochtend was mijn hoofdje fris. Deze ochtend, dat was wat anders. Die wekker liep veel te vroeg af. Het fietstochtje naar school en vervolgens het werk viel zwaar tegen. De blaadjes beginnen al te vallen, ze dwarrelden zelfs rond in mijn hoofd. Uitgaan zoals in de jaren 90, dat gaat nog prima, recupereren daarentegen duidelijk iets minder. Vanavond blijven we dus niet op voor de finale van de US Open, ik zal wel dromen van de overwinning.

Dieper dan de diepste zee

Maandag nog een bijzonder interessante docu over New Beat bekeken op Canvas. Gisteren belandde ik één statie verder, op een 90s-feestje mét live optredens, in een Brugs jeugdhuis of all places. Hilariteit alom toen -jawel- Get Ready het podium besteeg. Enkel Jimmy en Koen bijven nog over van de originele bezetting maar volgens mij hadden ze gisteren meer fun op het podium dan zoveel jaren terug. Best wel pijnlijk toen ze vroegen hoe oud we waren in 1996 (sst!) want jawel, sommige aanwezigen waren dan zelfs nog niet geboren. 'Diep' mét bijhorende danspasjes, geweldig toch?! 

Van Brugge naar Wenduine is een kleintje, dus een overnachting aan het zeetje met een ochtendlijk strandloopje en het hoofdje is weer fris.