Dagen zonder... het eerste weekend

De eerste dagen zonder chocola zijn best goed verlopen. Maar dan is het weekend.

Op vrijdagavond schuif ik bij vrienden aan tafel. Ik neem een extra portie shepherd's pie en laat het dessert aan mij voorbij gaan. 

Zaterdag trakteer ik mezelf op een wellnessdagje. Na een sauna een verkoelend ijsje verorberen? Dat zou fijn zijn maar het wordt een sapje. Mijn saunagenoot is solidair, neemt ook geen dessert en offert zich op om de niet zo gezonde knabbels bij het sapje te doen verdwijnen.

Zondag ontbijt ik in Huize Colette en dat is geen goed plan. Ik zie toch een beetje af als mijn tafelgenoot royaal de warme chocolade in zijn koffie laat stromen. Dit wordt een must visit van zodra deze dagen zonder afgelopen zijn.
Om te compenseren maak ik mezelf 's avonds een heerlijke vegetarische (!) aubergine met panade van parmezaan en olijven met gebakken aardappeltjes (dank u Jeroen). En dan verwelkom ik mijn dochter terug, geen comfort food meer nodig.

De grote boze buitenwereld

Zonet betrapte ik mezelf erop alweer op de site van De Standaard te snuisteren en het ene interessante artikel na het andere te ontdekken. Helaas botste ik telkens weer op het 'dit is een betalend plus-artikel'.
Een krantenabonnement was vroeger een evidentie maar werd na de scheiding uit het huishoudbudget geschrapt. Bovendien heb je in die eerste fase nu eenmaal minder behoefte aan het nieuws uit de rest van 'de grote ellendige wereld'. Je hebt voldoende aan het beredderen van je eigen wereldje dat helemaal op zijn kop staat. 

Het feit dat ik de laatste tijd steeds vaker op mijn nieuwshonger blijf zitten en met nostalgie aan die uitgebreide weekendkrant (met bijlagen!) terugdenk, zette me er vandaag toe aan om er opnieuw voor te gaan. Alweer een extra reden om uit te kijken naar het weekend.   

Zelfverwennerij les 1

Dit is waarvan ik deze week het meeste heb genoten:




Van helemaal niets (moeten) doen. Gisteren trakteerde ik mezelf op een dagje rust in een wellnesscenter. Zo maar tijd helemaal voor mezelf, zonder verplichtingen. En dat beste lezertjes, voelde helemaal juist aan. Zo juist dat ik prompt een tweede sessie inplande. Het gaat goed met die goede voornemens!